plockaprawica.net - Prawo i Sprawiedliwość PiS Płock - News: Kongres PiS przyczynkiem do obrony TVP?

Kongres kongresem, a rzeczywistość rzeczywistością. Nawet człowiek o wyjątkowo niskim ilorazie inteligencji zrozumiałby przesłanie dzisiejszych Faktów w telewizji TVN, czy też Wydarzeń w telewizji Polsat. Zainteresowany wydarzeniami dnia widz miał otrzymać potwierdzenie tego, iż Prawo i Sprawiedliwość to partia wodzowska, przepełniona pełnym jadu językiem nienawiści, a także karmiąca programem gospodarczym, który mógłby w stosunkowo niedługim czasie doprowadzić kraj do ruiny. Oczywiście na potwierdzenie tych słów na motto przewodnie kongresu wybrano zdanie Jarosława Kaczyńskiego: „Tusk jest jak nieznośne dziecko w supermarkecie” poparte dodatkowo tymi Adama Hofmana: „Szkodnik jest jeden – Donald Tusk”. Doprawdy trudno było dopatrzeć się w głównych wydaniach informacyjnych tych mediów komercyjnych innego przesłania niż propagandowa realizacja słynnego hasła Radka Sikorskiego: „Dorżnijmy watahę”. Zresztą ta propagandowa machina związana z jedyną obowiązującą wizją III RP działa nieprzerwanie właściwie już od początku „przypadkowego” dojścia PiS do władzy. Dlatego, aby dopełnić dzisiejszej ceremonii związanej z seansem nienawiści do głównego wroga III RP, czyli PiS, trzeba było wyeksponować słowa najnowszego bohatera III RP Bronisława Komorowskiego, który błyskotliwie stwierdził, że: „PiS to zdezelowana stara dubeltówka”. Po czymś takim przeciętny widz TVN czy Polsatu mógł już ze spokojem, ulgą i wytchnieniem zamienić swe skrywane obrzydzenie i nienawiść na zwykły kpiący uśmieszek i z satysfakcją powiedzieć: „Mogą nam naskoczyć”. Tak oto został zakończony kolejny antypisowski seans nienawiści i teraz bez wyrzutów sumienia zwykły obywatel może położyć się spać lub wrócić do swych codziennych spraw.

W tym kontekście zachodzi rzecz jasna pytanie, o to jaki powinien być finał ostatnio toczącej się w środowiskach prawicowych dyskusji na temat mediów publicznych? A konkretniej czy taktyczny sojusz PiS z lewicą w TVP powinien przynajmniej do wyborów zostać zachowany, czy też może współpraca z SLD jest całkowicie niedopuszczalna? Zresztą wydaję się, że także na samym kongresie wyraźny sygnał do takich przemyśleń dał Adam Hofman, sugerujący możliwości pogłębienia tego typu współpracy z lewicą. Odpór jego słowom dał jednak Marek Migalski, który stwierdził, że dopuszcza możliwość tworzenia różnych koalicji poza tymi z „czerwonymi”. Jednak media to media, a ich niezwykłej i nieprzecenionej roli w wymiarze propagandowym nie może zaprzeczyć nikt o zdrowych zmysłach. Człowiek rozsądny nie może również zaprzeczyć obecnemu status quo w III RP, które przedstawiłem w pierwszej części tekstu. Na tej podstawie można zaś dojść z wielką dozą prawdopodobieństwa do wniosku, iż odstąpienie PiS od mediów publicznych może okazać się dla tej partii śmiertelnym ciosem. Dywagacje w obecnej chwili na temat tego, że środowiska narodowe czy niepodległościowe mogą skutecznie zjednoczyć się pod przewodnictwem innych liderów i poprowadzić nowopowstały twór do zwycięstwa w najbliższych lub nawet w kolejnych wyborach, są stanowczo przedwczesne. Napiszę więcej. Gdybym był niegdyś wysokim funkcjonariuszem SB, czy potem WSI, to w tym momencie zrobiłbym bardzo wiele, aby doprowadzić do dezintegracji środowisk niepodległościowych i prawicowych, wykorzystując silne podziały pojawiające się wewnątrz tego obozu, powstałe w wyniku taktycznego sojuszu PiS z lewicą w mediach publicznych. Dlatego o ile rozumiem i szanuję przekonania i przywiązanie do zasadniczych wartości ludzi takich jak Tomasz Sakiewicz, to już nie mogę zrozumieć, iż przedkładają oni je ponad dobro najwyższe jakim jest przyszłość Rzeczypospolitej i także właśnie tych zasad czy wartości. A nie oszukujmy się, że celu tego nie da się osiągnąć pozbywając się w obecnej, nieprzychylnej prawicy rzeczywistości medialnej, z takiego atutu, jakim są media publiczne. Dezintegracja na tej bazie środowisk prawicowych i niepodległościowych, może okazać się wyjątkowo niebezpieczną zabawą i doprowadzić w efekcie nawet do upadku idei narodowego odrodzenia. W latach 1918 – 1919 II Rzeczpospolita toczyła wojnę z Ukrainą. Niepodważalnym faktem jest, że nasz wielki przywódca Józef Piłsudski świadomie wstrzymywał momentami działania i akcje wojska polskiego wymierzone przeciwko cofającym się Ukraińcom, tak aby dać im szansę do skutecznej obrony w toczonych przez nich równolegle walkach z rosyjskimi wojskami „białych”. Natomiast kiedy „biali” cofali się przed Ukraińcami lub ci ostatni nabrali trochę oddechu, atakował oddziały ukraińskie. Ustępował pola, aby odnieść podwójne zyski, gdyż obydwaj przeciwnicy byli zagrożeniem dla wolnej Polski. Podobnie jest z mediami publicznymi i taktyką stosowną przez Jarosława Kaczyńskiego w celu zachowania możliwości przebicia się ze swym programem i poglądami do szerszej opinii publicznej. Dlatego warto, aby także w tym wypadku, niektórych co bardziej krewkich szczekaczy, pchających się bez głębszego namysłu na odwiecznych politycznych wrogów, przytrzymać dla dobra wyższego, na łańcuchu.

Paweł Ciok
FM PiS